Najciekawsze dania kuchni egipskiej

Najciekawsze dania kuchni egipskiej

To że Egipt słynie z zabytków, kultury i rewolucji wiedzą wszyscy, ale nie wiele osób zdaje sobie sprawę z tego, że wśród smakoszy słynie również ze wspaniałego jedzenia. Egipskie potrawy to mieszanina wszystkich różnych cywilizacji, które weszły do Egiptu w historii jego istnienia. Nigdzie na świecie nie można skosztować tak wielu kultur na jednym talerzu. I podobnie jak Chorwacja kwatery czy wakacje Bułgaria oferują wrz z możliwością poznania lokalnych smaków, tak i Egipt daje taką możliwość.
Poniżej przedstawiamy dziesięć najsmaczniejszych i najbardziej popularnych dań serwowanych w Egipcie.

– Kushari- Uważane za egipską potrawę narodową, podstawę stanowi makaronu i sos pomidorowy, a wśród pozostałych składników można znaleźć ryż, soczewicę, karmelizowaną cebulę, czosnek i ciecierzycę. Oferując cztery źródła węglowodanów kushari stało się najbardziej popularnym obiadem w większości stołówek i obiektów gastronomicznych w Egipcie już od ponad 100 lat. Co ciekawe, początki kushari w ogóle nie są egipskie- w rzeczywistości było to danie przyniesione przez armię brytyjską do Egiptu w XIX wieku: makaron został przywieziony z Włoch, pomidory są z Ameryki Łacińskiej, a ryżu z Azji. Jednak pomysł, aby mieszać je wszystkie razem w jednym, niezwykle pysznym i wegetariańskim daniu, powstał w Egipcie.

– Ful Medames- Jest jednym z najczęściej spożywanych potraw w Egipcie. Składa się z fasoli fava (bób) podawanej z oliwą, czosnkiem i sokiem z cytryny. Jej korzeni można doszukiwać się już za czasów faraonów. Słowo „medames” jest pochodzenia koptyjskiego i ma znaczenie „zakopane”, które może odnosić się do sposobu, w jaki początkowo była przygotowywana: w garnku, zakopywanym w gorący węgiel czy piasek. Ful Medames może być podawany z wieloma dodatkami, takimi jak masło, sos pomidorowy, tahini, smażone lub gotowane jajka i pastrami. Jednakże najbardziej tradycyjna metoda to spożywanie jej ze zwykłym, solonym, egipskim chlebem. Obecnie Ful Medames jest eksportowane do wielu krajów Bliskiego Wschodu, takich jak Syria, Liban, Arabia Saudyjska i Sudan.

– Fatta- Uważana za nubijskie danie, fatta jest zwykle przygotowywana na uroczystości, takie jak narodziny pierwszego dziecka, czy chrześcijańskie i muzułmańskie święta. Składa się z warstw ryżu i smażonego chleba, obsypanych czosnkiem i wywarem mięsnej zupy. Duże kawałki duszonej wołowiny i głęboko smażone jajka sadzone są do tego podawane zazwyczaj. Jak można domniemywać, fatta jest daniem bardzo sytym, o bardzo wysokiej wartości kalorycznej; jest rzadko spożywana w ciągu roku, z wyjątkiem czasu po długim poście religijnym, takimi jak 50 dni przed Wielkanocą u koptyjskich chrześcijan, czy w miesiącu Ramadanu przed Eid-al-Futr.

– Mulukhiya- Wykonana jest z liści juty, gatunków, które rosną we wschodniej i północnej Afryce. W Egipcie, mulukhiya jest przygotowywana poprzez posiekanie liści juty z czosnkiem i kolendrą i gotowanie w wywarze mięsnym, na mięsie z kurczaka, wołowiny lub królika. Podawane jest z ryżem lub chlebem egipskim. Co ciekawe, różne miasta w Egipcie przygotowują ją na różne sposoby, na przykład ryby lub krewetki są wykorzystywane jako baza wywaru w nadmorskich miastach, takich jak Aleksandria i Port Said.

– Feseekh- Tradycyjne egipskie danie serwowane tylko podczas festiwalu Sham-El-Nessim, które jest świętem wiosny, a jego źródła pochodzą z okresu panowania faraonów. Składa się z fermentowanych, solonych i suszonych ryb – szarych cefali. Proces jej przygotowania, który obejmuje suszenie ryb w słońcu, a następnie solenie ich, zwykle wykonywany jest przez wyspecjalizowane osoby nazywane fasakhani. Ze względu na sposób, w jaki wytwarza się, feseekh może powodować zatrucie pokarmowe, jeżeli wytwarza się go nieprawidłowo. Zwykle przechowywany jest w grubych szklanych słojach, które są szczelnie zamknięte. Podawany jest z chlebem, pokrojoną cebulą i mnóstwem cytryny.

– Taro/Zupa z taro (kolokazji)- Taro to rodzima roślina z Azji Południowo-Wschodniej, która została wprowadzona do egipskiej części basenu Morza Śródziemnego w czasach starożytnych. Bulwy taro są obierane, gotowane i przygotowuje się z nich bulion z sokiem z cytryny, czosnkiem i kolendrą. Po ugotowaniu taro jest miażdżone na puree i podaje się je jako dip z egipskim, płaskim chlebem.

-Chałwa- To jedzenie pochodzenia bliskowschodniego, wspólne dla wszystkich krajów w regionie Morza Śródziemnego. Chałwa jest wykonana z pasty sezamowej i jest dostępny we wszystkich kształtach i formach: bloki, wiórki chałwy, batony i do smarowania. Robiona jest z różnymi dodatkami, by nadać jej specyficznego smaku: pistacje, orzeszki piniowe i migdały. Spożywana jest jako przekąska lub na śniadanie i kolację. Chałwa często jest stosowana jako główny składnik wielu innych potraw.

– Dukkah- To egipskie jedzenie jest powszechnie stosowane jako dip i spożywane razem z egipskim, płaskim chlebem lub surowymi warzywami, taki jak pomidory lub ogórki, jako hors d’oeuvre lub przystawka. Składa się z mieszanki ziół, orzechów i przypraw, takich jak mięta, sól, sezam, kolendra i kminek. Dukkah zazwyczaj przygotowywany jest w domu i każda rodzina ma swój własny sposób i receptury, ale jest również sprzedawany u producentów przypraw w małych papierowych stożkach. Poza Egiptem danie jest raczej nieznane. Jedynie w Australii cieszy się skromną popularnością.

-Konafah- Egipski, słodki deser wykonany z bardzo cienkiego ciasta. Początki Konafah są bardzo tajemnicze, jego obecność odnotowano w arabskich średniowiecznych książkach kucharskich, zarówno w Egipcie, na Bliskim Wschodzie, jak i w Turcji, ale jej dokładne pochodzenie nie o końca jest znane. Konafah wytwarza się poprzez nakładanie długich, cienkich nitek makaronu w stanie ciekłym na gorącą płytę i suszy się jest aż do wyschnięcia, aż utworzą sztywną skorupkę. Następnie są mieszane z masłem lub olejem i owija się nimi ser z orzechami, bitą śmietaną. Jest pieczone i podane z syropem owocowym na górze, często posypane pistacjami.

– Gibna Domiati – To biały, miękki ser produkowany w mieście Damietty, na północy Egiptu. Zwykle wytwarzany jest z mleka bawolego, ale często dodawane jest mleko krowie. Jest to najczęstsza odmiana sera, jaką można znaleźć w Egipcie. Jest on składnikiem i podstawą wielu potraw. Gibna Domiati dojrzewa przez okres 1-3 lat w dużych puszkach, zanim będzie gotowy do zjedzenia. Uważa się, że im dłużej ser dojrzewa, tym staje się bardziej smaczny.